Historia Szkoły

  1. Placówka zaczęła działać już w 1998 roku, zajęcia były prowadzone na terenie Szkoły Podstawowej w Jaworniku.  Grono pedagogiczne, które rozpoczęło pracę w pierwszym roku istnienia gimnazjum, składało się z czternastu osób. Funkcję dyrektora pełnił wówczas pan mgr Tadeusz Jarząbek. Gimnazjum było filią Gimnazjum Nr 1 w Myślenicach.

  2. W drugim roku w związku z przekształceniem gimnazjum w samodzielną placówkę nastąpiły zmiany personalne. Funkcja dyrektora zostaje powierzona pani mgr Renacie Marzec.

  3. W 2002 roku została ukończona budowa nowego budynku.

Etapy powstawania budynku gimnazjum:

A to zdjęcia z początku funkcjonowania gimnazjum:

  1. 19 października 2002 roku miało miejsce oficjalne otwarcie gimnazjum.

Oto pamiątkowe zdjęcia z tej uroczystości:

 

  1. 13 października 2003 nadanie imienia.

        Zamieszczone kolejno zdjęcia ilustrują przebieg uroczystości nadania Publicznemu Gimnazjum w Jaworniku imienia Ks. Jana Twardowskiego. Począwszy od podniosłej mszy świętej i poświęcenia sztandaru szkoły, poprzez jego przekazanie przez rodziców – uczniom, aż do wręczenia Aktu Nadania Imienia i uroczystej akademii pt. „W ogrodzie wartości.”

 

  1.  Z wizytą u patrona.

    Zgodnie z obietnicą młodzież Publicznego Gimnazjum z Jawornika udała się z wizytą do swojego patrona – Księdza Jana Twardowskiego. Wycieczka do Warszawy stanowiła atrakcję, jak również dodatkową nagrodę dla wszystkich laureatek konkursu przeprowadzonego w ubiegłym roku szkolnym, na temat: Życia i twórczości ks. Jana Twardowskiego.

Dnia 19 listopada b.r. grupa gimnazjalistów z Jawornika wraz z opiekunami pojechała do Warszawy, gdzie miała przyjemność i nie lada okazję – odwiedzić Ks. J. Twardowskiego…

Po przybyciu do domu Ks. Jana Twardowskiego, młodzież na powitanie tak szanownej Osobistości, zaśpiewała jeden z wierszy napisanych przez poetę. Spotkanie z Patronem i rozmowa z Nim przebiegała w bardzo serdecznej, ciepłej oraz przyjaznej atmosferze.

Było bardzo, bardzo miło, Ksiądz nawet próbował z nami żartować – wspominają uczestniczki wycieczki. Podczas wizyty Patron złożył podpisy oraz dedykacje w tomikach poezji, którym towarzyszyły łzy wzruszenia. Tym samym pozycje autorstwa Ks. J. Twardowskiego opatrzone Jego autografem uatrakcyjniają księgozbiór Biblioteki szkolnej.

Wycieczka do Warszawy udała się, jak zgodnie twierdzą wszyscy jej uczestnicy. Natomiast świadczy o tym zadowolenie i cicha satysfakcja, które zapadną w pamięci i sercach gimnazjalistów zapewne na długo...

 

            Magdalena Skałka

O patronie

ks Jan

Jan Twardowski

(ur. 1 czerwca 1915 r. w Warszawie, zm. 18 stycznia 2006 r. w Warszawie), polski poeta. Żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego (1944). 1948 przyjął święcenia kapłańskie. 1948-1952 wikary parafii w Żbikowie koło Pruszkowa, od 1952 rektor kościoła P.P. Wizytek w Warszawie. Debiutował na łamach prasy 1935, jego pierwszy zbiór wierszy Powrót Andersena (1937) nawiązywał do poetyki Skamandra.
Po wojnie opublikował liczne zbiory poezji, m.in.: Wiersze (1959), Znaki ufności (1970), Niebieskie okulary (1980), Rachunek dla dorosłego (1982), Nie przyszedłem pana nawracać. Wiersze 1937-1985 (1986), Sumienie ruszyło (1989), Taka ludzka (1990), Krzyżyk na drogę (1993), Rwane prosto z krzaka (1996), Bóg prosi o miłość, Niebo w dobrym humorze (1998), Miłość miłości szuka (1999). Utwory dla dzieci, np. Patyki i patyczki (1987), Uśmiech Pana Boga (1991), Kasztan dla Milionera (1993), zbiór anegdot Niecodziennik (1991).     Twórczość Twardowskiego cieszy się uznaniem krytyki i wielką popularnością wśród czytelników jako niekonwencjonalny przejaw poezji religijnej, głoszącej radość godziwego życia i solidarność w cierpieniu.
17 września 2000 otrzymał główną nagrodę Sezonu Wydawniczo-Księgarskiego IKAR 2000. Nagrodę przyznano za „wyjątkową we współczesnej literaturze, pełną głęboko humanistycznych treści poezję, przemawiającą do każdego i za fenomen popularności szczególnie wśród młodzieży”. 9 marca 2001 został laureatem Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.